Update

Het is alweer zo'n 13 dagen geleden dat ik mijn laatste berichtje heb geplaatsts hier, ik ben echt helemaal niet goed in bloggen, dat blijkt maar weer.

Na het laatste bericht zijn we als eerste naar Boca de Yuma geweest, alwaar we een grootse grot met nog prachtigere petroglieven zouden bekijken. Nu was het een moeilijke taak om daar uberhaupt te komen, omdat juist deze dag de vakbonden hadden besloten ergens tegen te demonstreren waardoor de bussen niet reden. Uieindelijk hebben we een bus gevonden tot La Romana (ongeveer een uurtje verwijderd van Boca de Yuma, vanwaar we maar een taxi hebben genomen naar het hotel. Het hele dorpje was maar een trieste bedoening en het eerste wat we te horen kregen was dat we vooral niet buiten het hotel moesten komen omdat we dan beroofd en gestolen en bestolen en verkracht zouden worden. Gelukkig bleek dit allemaal ontzettend mee te vallen, we zijn slechts 1 keer opgelicht, bij de desbetreffende grot met petroglieven. Voor de deur zat een mannetje die ons bleef vertellen dat we minstens 100 pesos moesten betalen per persoon om binnen te komen. Nu konden wij met ons geweldige spaans makkelijk lezen dat Estudiantes 20 pesos betaalden, dus we spraken hem hier eens op aan. MAAR! Wat blijkt! Het ging hier alleen over Estudiantes Pequenos (kleine studenten) en niet over de Estudiantes Grandes (grote studenten) uit Nederland, want ja, die waren maar groot. Uiteindelijk hebben allemaal 33 pesos betaald en om over dit bedrog heen te komen ben ik lekker de hele grot door gegaan, zomaar lang het bordje Verboden Toegang. Was erg mooi daar zeg! En ongeveer net zo warm als in de tombes van de piramides van Egypte.

De volgende dag moesten we naar Punta Cana, het resort waar wij verblijven tijdens de stage. Gelukkig werden we ook door de taxi-chauffeur opgelicht, in samenwerking met de eigenaresse van het hotel, maar we hebben deze lasten maar afgeschoven op de leiding, omdat we vonden dat we genoeg betaald hadden voor de reizen tot nu. Gelukkig vonden zij dit geen probleem. Hier hadden we nog even een avondje vrij en kregen we (voor de 4e dag op rij) pizza! Nooit gedacht dat ik die pizza later nog eens zou gaan missen, maar die avond kwam het wel even mn neus uit.

De volgende dag hadden we het genoegen om om 5 uur op te mogen staan om naar de site te gaan. Het is net te vroeg, met als gevolg dat eigenlijk iedereen nog wel even blijft liggen tot half 6 en er dan toch maar uit strompelt. Om 6 uur vertrekken we dan naar de site zodat we om 7 uur kunnen beginnen. Het is dan al verrekte warm hier, echt niet normaal. Ik ben maar blij dat we hier met tropenrooster werken, want het is niet te doen om 's middags te werken. Om 10 uur krijgen we ons 2e ontbijt, BROODJES MET PINDAKAAS!! Jeetje, wat word je daar gelukkig van zo na een paar uur werken, niet normaal :D. We houden meestal om half 1 op, zodat we tegen 2 uur aankomen in de Fundacion om te lunchen met rijst ende kip. Op de site werken er iedere dag een stuk of 5 locals mee. De eerste dag was het nog een beetje onwennig, omdat niemand elkaar kende en niemand echt een goed gesprek aan wist te knopen, maar gelukkig kwam hier snel verandering in. De tweede dag werd ik gelijk op pad gestuurd door Corinne om vondsten te gaan wassen met Ramona in het dorpje, bij haar huis, waar ik dus de hele dag mocht zitten. Het was ontzetten leuk, want ze heeft 8 broertjes en zusjes, waarvan er 2 op de site werken en de rest dus gezellig om ons heen kwam spelen terwijl we daar werkten. Op eengegeven moment was ik omsingeld door bijna alle kinderen van het dorp, was echt heel leuk. Jammer genoeg is mijn spaans niet zo hoogstaand, dus de gesprekken lopen niet erg soepel. Ik leer wel verschillende woorden, zo ken ik bijna al het ongedierte in het spaans. Toen ik probeerde een kartonnen doos open te scheuren in het dorp stromden er namelijk een hele berg kakkerlakken over mij heen, zo op mn armen en mn broek in, waarna ik ze dus wat oncharmant probeerde af te schudden en de kippen ineens om onze oren vlogen om de kakkerlakken te vangen om te eten. Was best een bijzonder binnenkomen in het dorp. Ik heb mijzlef volgens mij het hardst uitgelachen van iedereen. Sinds ik in het dopr heb gewerkt krijg ik iedere ochtend zoenen van de meiden als we aankomen en omdat ik regelmatig dingetjes uitdeel als ik ze bij me heb, krijg ik ook vaak lekkere dingen van ze, echt lief! We krijgen bijna iedere dag kokosnoten om leeg te drinken, die ze heel behendig openhakken, om vervolgens leeg te eten. Het is wel schattig, want Ramona vind dat ik maar goed moet eten, dus die komt me regelmatig deeltjes van het eten brengen wat ze zelf altijd meenemen naar de site, dus soms krijg ik een half ei en soms een stuk vis. Ik leer hier dus ook geleidelijk aan vis eten, want ik kan het moeilijk afslaan als ze het me speciaal komen brengen als ik in een putje zo'n 200 meter verderop zit om te tekenen. En ik moet zeggen dat ik het erg lekker vond!

Corinne heeft bedacht dat ik ook maar schelp materiaal moet gaan bekijken als ik door ga met mijn scriptie onderwerp, omdat dat natuurlijk ook een deel van het eetpatroon is, een erg groot deel zelfs. Opzich natuurlijk geen slecht plan, maar nog voordat ik het wist werd ik naar een huisje aan zee gebracht waar ik dan lekker kon kijken naar hoe de schelpen traditioneel gemaakt en bereid werden, om daarna lekker een bordje mee te eten. Ik heb het gedaan, maar ik vond het toch echt niet zo lekker. Maar goed, wel tof om te zien!

We hebben vorige week ook nog een groot feest in het dorp gehad, dat was echt megaleuk! We kwamen daar en ik kende door het vondsten wassen de meeste kindjes uit het dorp al, dus die kwamen allemaal een beetje om ons heen hangen en wilden ook graag allemaal op de foto. Ik werd nog gezellig mee de hangmat in getrokken zodat we daar heel hard in konden schommelen met zijn allen, echt gezellig. Daarna kwam het echte feest los, dus terwijl de kip op een zelfgemaakte barbeque lag te verkolen, ging de muziek hard aan en was het dansen geblazen. Het idee is dat de mannen en jongens de meisjes ten dans vragen en dat je dan vooral geen nee zegt. Ze doen hier vooral aan machata, marenge en reggaeton. Ze vinden het wel grappig dat we maar weinig idee hebben van hoe je moet dansen, maar ze vinden het helemaal geweldig als je een beetje je best doet en ik moet zeggen dat we er eigenlijk helemaal niet zo slecht vanaf kwamen! Als het goed is krijgen we nog zo'n feest, kunnen we onze skills nog eens verbeteren.

Ik smacht naar meer groete en fruit, maar volgens mij zit dat hier niet zo in de traditie. Opzich koken we wel lekker 's avonds, ook reuze gevarieerd! Zo eten we soms rijst en soms pasta en dan weer een rijst of pasta. Maar ik ga een revolutie beginnen, ik maak brood met salades morgen.

Gister avond ging iedereen uit in Bavaro, maar ik trok het maar slecht en vond dat ik het verdiende om te slapen, dus ik denk dat ik er de komende 10 dagen wel weer tegen aan kan!

Ik ben gevraagd om volgend jaar te komen helpen met het begeleiden van het practicum over het materiaal dat we hier vinden, dus ik denk dat ze niet helemaal ontevreden over me zijn, das wel een geruststelling.

We zitten hier trouwens echt iedere dag een uurtje of 2 op een wit strand met palmbomen, met de mogelijkheid om naar een sinote te gaan (een kraakhelder natuurlijk (maar in deze helaas aangelgd) meertje met een heleboel vissen, midden in een bos, super koel water). Als het regent kunnen we ook uitwijken naar het zwembad, waar mogelijkheid is tot aerobic-lessen. Gelukkig hoef je daar niet aan mee te doen, wat een drama :D.

Maar goed, ik ga weer verder genieten van mijn vrije dag, want de aankomende 10 dagen is het weer bikkelen geblazen. Ik hoop dat alles goed gaat bij iedereen en dat het weer een beetje opknapt daaro!

Tot gauw, kusje Sis

P.S. Bedankt aan degene van wie ik extra foto-ruimte heb gekregen, das leuk! Ik heb er gelijk een zooitje opgegooid :D!

Willem heeft ook een site: http://wliethof.waarbenjij.nu

en nog extra foto's op:
http://s2.photobucket.com/albums/y50/wliethof2/Dominicaanse%20Republiek/