Aangekomen

Gister ben ik aangekomen in de Dominicaanse Republiek. Tijdens de reis ben ik er achter gekomen dat je met mij niet de oorlog kan winnen. Ik moest om 4 uur op, maar lag om half 3 al over mn zenuwen wakker. Ik miste twee (!) treinen naar het vliegveld, 1 gepland, 1 niet gepland.

Aangekomen op het vliegveld maar eens wat gegeten en een hele lading cola over de grond gegooid, maar het was een lekker ontbijtje verder. We moesten wel 1.5 uur in de rij staan voor de instapkaarten, waarna we te horen kregen dat we nog een krap half uurtje hadden om over het vliegveld te draven om in te stappen. Bij de douane aangekomen heb ik voor het eerst in mijn leven volgens mij niet gepiept en uit verwarring liet ik daarom maar gelijk mijn ticket aan de verkeerde kant van het poortje liggen. Ik kwam hier gelukkig wel gelijk achter, dus ren terug door het poortje om ze snel te pakken, maar dit bleek niet de bedoeling, dus ik werd ik verschillende talen terug gedirigeerd en de tickets werden mij via 5 mensen, al mopperend aangegeven.

Het eerste vliegtuigje was maar een korte reis naar Madrid. Kennelijk is dat kort genoeg om geen drinken er bij te serveren, dus dat moest gekocht, maar ja, het is vakantie... MAAR! Voor de verandering geen last van mijn oren bij het dalen :D. Op Madrid dachten we nog wel veel tijd te hebben, maar het was bijna een half uur reizen van waar wij uit het ene vliegtuig kwamen naar de plek waar we op het andere vliegtuig moesten instappen (GROOT DAAR!), dus echt veel rust kwam er niet. Wel lekker wat gegeten en gedronken en begonnen met het opfrissen van de Spaanse woordenschat. Het tweede vliegtuig moesten we 9 uur in, wat echt wel een helse reis is, maar er werd goed voor ons gezorgd. We kregen overheerlijk vliegtuigeten zonder smaak, veel drinken en natuurlijk ook slechte films. Het was net een soort kroeg in het vliegtuig, iedereen stond maar overal over elkaars stoelen heen te hangen en te kletsen, het was net of er een familie van 200 mensen in het vliegtuig zat. Ook zaten we met een of andere belangrijke majoor die iedereen hard aan het commanderen was vanuit zn rolstoel, hij was wel stoer :).

We kwamen aan om kwart over 3 in de middag, lokale tijd, maar het was al tegen half elf voor ons Nederlandse gevoel. Op het vliegtuig was het chaos, maar we kregen een taxi-bus voor 8 euro de man naar het hotel, dus dat was nog te overzien. Het is hier iets warmer dan 30 graden, maar ontzettend vochtig, dus het slaat gelijk enorm op je lichaam, maar opzich is daar aan te wennen denk ik. Het is een mooi eiland, maar het stikt van de rommel. We keken naar het strand, maar we zagen een grote afvalhoop, wat allemaal aan komt dobberen uit de zee. Het hotel waar we zitten is best chic en nog vrij rustig. We hebben airco op de kamer maar die mag van mij niet aan :P dan word ik verkouden. Willem vond dat wel jammer volgens mij, maar uiteindelijk hebben we na de reis als een blok geslapen. Daarbij komt, bij de opgraving hebben we ook geen airco, dus we kunnen maar beter wennen.

Ik moet er wel aan wennen dat er hier erg veel mensen zijn die geld van je willen en zodra je het niet geeft ze een stuk minder gezellig zijn, het lijkt wat dat betreft wel een beetje op Hurgada. En de kinderen komen bij je bedelen als je ergens eet, maar als de politie komt rennen ze allemaal weer hard weg. Maar ik heb me laten vertellen dat dat alleen hier in de stad zo erg is, dus ik zie dat nog wel helemaal goed komen
De honden hier zijn wel echt verrekte lelijk en de meeste hebben vlooien, maar zodra je alleen maar hallo tegen ze zegt lopen ze gewoon allemaal achter je aan, het is wel schattig.

Maar goed, het is hier ontzettend warm, dus ik ga naar buiten, waar het ook ontzettend warm is, maar waar in ieder geval meer verse lucht is :).

Mams, nog heel erg bedankt voor het brengen naar CS, je bent ook wel lief ook he! Ik laat het weten als ik een Dominicaans nummer kan krijgen hier!

Mike, leuk dat je gekomen was!!!!

Tot later! Kus